Schimmeldiagnostiek

Sinds september 2014 ben in ik in het bezit van het certificaat “Schimmeldiagnostiek”. Ik ben nu bevoegd om tijdens een behandeling een stukje nagel of huid af te laten nemen als er twijfel bestaat of er een schimmel aanwezig is. Dit stukje huid of nagel stuur ik op naar het laboratorium van het UMC St. Radboud te Nijmegen. De patholoog stelt vast of er een schimmel aanwezig is. Dit duurt ongeveer 2 weken. Naar aanleiding van de uitslag van het laboratorium kan een behandelplan worden opgesteld door mij als pedicure. Het product dat ik gebruik heeft goed resultaten en is bij mij te koop. Samenwerking met de huisarts is zeer belangrijk om een zorgtraject goed vast te kunnen leggen. Bovendien heb ik de goedkeuring van de huisarts nodig voor het onderzoek ,deze wordt dan vergoed door de zorgverzekeraar(mits uw eigen risico voldaan is).
Het stukje werk dat ik doe. Het afnemen, opsturen van een nagel- of huidmonster en terugkoppeling wordt niet vergoed door de zorgverzekeraar. De kosten hiervan bedragen €10,00 euro.

Een schimmelnagel is een veel voorkomend probleem. De nagel is vaak dik, brokkelig en verkleurd. Dit wordt veroorzaakt door een schimmelinfectie. Een schimmelnagel geneest zelden of nooit vanzelf en daarom is behandeling noodzakelijk. De meeste mensen noemen het overigens kalknagels. Maar niet iedere kalknagel is per definitie een schimmelnagel.

Een van de kenmerken van een schimmelnagel is de kleur, die is meestal wit/geel of bruinig. Maar er zijn meer oorzaken voor een afwijkende verkleuring van de nagels, zoals: psoriasis, medicijngebruik of interne aandoeningen. Om bij twijfel zekerheid te verkrijgen is de schimmel-diagnostiek toepasbaar. Ook huidschilfers kunnen onderzocht worden, soms is het niet duidelijk of het een schimmel betreft of bijvoorbeeld eczeem.

Schimmelinfecties ontstaan door besmetting met schimmelsporen, deze zijn jarenlang levensvatbaar. In tuinaarde zitten schimmels die besmettelijk zijn voor de mens, maar de voornaamste bronnen van besmetting zijn die plaatsen waar veel verschillende personen op blote voeten rondlopen: zwembaden, douchevloeren van bijv. sporthallen, sauna’s. De term zwemmerseczeem is misleidend, ook mensen die nooit in een zwembad komen kunnen een voetschimmel oplopen. Niet iedereen krijgt een schimmelinfectie, de ene persoon is veel gevoeliger voor schimmelinfecties dan de andere. De reden hiervan is onbekend. Verminderde weerstand kan vaak wel een rol spelen.

Er zijn allerlei factoren die de huid ontvankelijk maken voor schimmelinfecties. Een gezonde huid voelt droog aan, heeft een dun vetlaagje, een zuurgraad van ongeveer vier, en is bevolkt met huidbacteriën. Alles wat deze situatie verandert bevordert de kans op het krijgen van een schimmelinfectie. Door het gebruik van zeep (douchegel, shampoo) lost een gedeelte van het vetlaagje van de huid op. Door de huid te vaak met deze meestal alkalische producten schoon te maken, of de zeepresten onvoldoende af te spoelen, krijgt de huid onvoldoende gelegenheid om de zuurgraad te herstellen. De zuurgraad is van betekenis voor het afweervermogen van de huid. Het gebruik van zepen die een ontsmettingsmiddel bevatten, tast niet alleen de zuurgraad aan, maar ook de normale bacteriële flora van de huid. Het dagelijks en overdadig gebruik van producten voor de normale lichaamshygiëne moet dan ook ten strengste worden afgeraden. Ook vocht is bevorderlijk voor de groei van schimmels; baden en douchen kunnen tot een schimmelinfectie leiden, vooral als de lichaamsplooien ( en de ruimte tussen de tenen) niet goed afgedroogd worden. Door kleding en schoenen van kunststof die transpiratievocht slecht opnemen of doorlaten, door kleding en schoenen die knellen of strak zitten, blijft de huid vochtig, vooral in de lichaamsplooien.